«گریه را به مستی بهانه کردم» یا به اختصار «گریه را به مستی...» تصنیفی در آواز دشتی از عارف قزوینی است که سال ۱۳۲۸ ه.ق ساخته شد.

این تصنیف بسیار زیبا را با صدای دو استاد بزرگ موسیقی ایرانی برای علاقمندان به موسیقی آماده کرده ایم.

ابتدا با صدای استاد عبدالوهاب شهیدی که در برنامه گلها شماره ی 266 و با تنظیم استاد جواد معروفی اجراشده و اجرای دوم ، با صدای استاد محمدرضا شجریان از آلبوم راز دل و تنظیم استاد فرامرز پایور


موسیقی: عارف قزوینی

کلام: عارف قزوینی

آواز: استاد محمدرضا شجریان ، استاد عبدالوهاب شهیدی

 

 

گریه را به مستی بهانه کردم
شکوِه‌ها ز دست زمانه کردم
آستین چـو از دیده برگرفتم
سیل خون به دامان روانه کردم

نالـه دروغـیـن اثــر نـدارد
شام ما چو از پی سحر ندارد
مرده بهتر زآن کو ، هنر ندارد
گریه تا سحرگه من عاشقانه کردم

همچو چشم مستت جهان خراب است
رخ مپوش که ایـــن دور انتخاب است

مــن تـــو را بـه خـــوبــی نشـانه کردم

دلا خمــوشـــی چرا چو خــم نجـوشی چرا
برون شـد از پرده راز تــو پــرده‌پوشــی چرا

راز دل همــان به نهفتـه ماند
گفتنـش چو نتوان نگفته ماند
فتنـه به کـه یک چند خفته ماند
گنـــج بــر درِ دل خـــزانه کردم

باغبان چه گویم به من چه‌ها کرد
کینـــه‌هــای دیـرینــه بـرمـلا کرد
دسـت مـن ز دامـان گل جدا کرد
تا به شاخه گل یک دم آشیانه کردم

 

گریه را به مستی بهانه کردم (اجرای استاد عبدالوهاب شهیدی)

 دانلود "گریه را به مستی بهانه کردم"

 

گریه را به مستی بهانه کردم (اجرای استاد محمدرضا شجریان و گروه پایور )

 

 دانلود "گریه را به مستی بهانه کردم"

 

 

خواندن 10361 دفعه

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

آخرین نظرات

  • چه کسایی مخاطبش هستن؟؟مردم عادی که نمیتونن برن این جور…
    تنهای تنها 28 بهمن, 1392 توسط تنهای تنها
  • چه کسایی مخاطبش هستن؟؟مردم عادی که نمیتونن برن این جور…
    تنهای تنها 28 بهمن, 1392 توسط تنهای تنها


بالا
ما از کوکی ها برای بهبود وب سایت استفاده می کنیم.ادامه استفاده شما از کوکی ها. نشان دهنده رضایت شماست. جزئیات بیشتر ...